In 1980 ging ik bij Honda werken. Daar was het de gewoonte om alles (en met alles bedoel ik auto's, motorfietsen, grasmaaiers, scooters en wat er nog meer geïmporteerd werd) dat gebruikt was voor reclamedoeleinden of getest moest worden, later tegen speciale prijzen aan het personeel werd aangeboden. In 1981 kocht ik een donkerblauwe Honda Accord Sedan EX automaat met nog geen 8000 kilometer op de teller.
















Dit was de eerste auto van dit type. Hij was speciaal overgevlogen uit Japan voor het maken van foto’s voor de folders. Het was een volledig met de hand gemaakt prototype van het latere seriemodel van de Accord Sedan. Het was een mooie luxe auto, met allerlei standaard foefjes die tegenwoordig gewoon zijn, bijvoorbeeld een elektrische antenne en een vernuftig klokje, waarvan de cijfers van het klokje omsloegen als de bladzijden van een boek, heel ingenieus!
Ik had deze auto wel langer willen houden, maar na twee jaar begon hij ineens aan alle kanten te roesten. Ook raakte het mooie er een beetje vanaf en dus ruilde ik hem in. Later, toen de dealer een spatbord van deze auto wilde vervangen, bleek dat een nieuw spatbord helemaal niet paste, ook dat moest met de hand weer in vorm worden geklopt.

















Na de schade met de Mini Pick-up kocht ik een tweede Honda Accord. Dat was een standaard model, meer een grijze gehaktbal, die uitsluitend gebruikt werd om mee van A naar B te rijden. En daar was deze Accord uitstekend geschikt voor, ik heb er nooit problemen mee gehad.
En dat blijkt wel, want volgens de RDW, de Rijksdienst voor het Wegverkeer, bestaat het kenteken HD-08-DT nog steeds. Misschien dat de huidige eigenaar contact op wil nemen?