Hiervoor heb ik al beschreven dat ik tijdens mijn schoolvakanties bij een Citroën garage heb gewerkt en daarom is het natuurlijk niet gek dat ik zelf ook een aantal Citroëns heb gehad. Na de ’59er Eend en de Eend-Bestel heb ik ook nog een tijdje een Citroën DS 21 Pallas uit 1967 gehad.

















Ik kocht hem in 1974. Het was een prachtige auto om te zien, een halfautomaat - geen koppelingspedaal, alleen een kleine handel aan het dashboard - maar hij was niet duur omdat de hond van de eigenaar een paar grote happen uit de achterbank had genomen. Maar ook zat er een raar geluid in bij het optrekken. Die achterbank was gauw gerepareerd door er een deken overheen te leggen, maar dat geluid heeft me wat meer hoofdbrekens gekost. Uiteindelijk bleek het uit de voorwielaandrijving te komen. De kosten van de reparatie bleken zo hoog te zijn dat ik de auto heb verkocht aan de plaatselijke Brandweer die hem nog wel kon gebruiken bij een Brandweerdemonstratie. Achteraf toch wel jammer dat die auto in de fik is gegaan, want verder was het een mooi ding. Alleen het kentekenbewijs heb ik al die jaren zuinig bewaard.